دوست داشتم بدانم بزرگترين افتخار هر كس چيست.راهم را گرفتم و رفتم.به هر كس مي رسيدم اين سوال را مي پرسيدم.
اولين نفر دم در خانه اي ايستاده بود كه درش باز بود.مردم را تماشا مي كرد و به نظر مي رسيد بغض ،گلويش را مي فشارد.از او پرسيدم:
- بزرگترين افتخار تو چيست؟
- افتخار؟..............(بغضش شكست و شروع كرد به گريه كردن)من افتخاري ندارم..............(در حالي كه هنوز گريه مي كرد ،رفت داخل خانه و در را محكم كوبيد.)
جلوتر رفتم.مردي را ديدم كه با كت و شلواري نو و شيك و پيك ،با دسته گلي در دست ،به نظر مي آمد دارد مي رود خواستگاري!از او هم پرسيدم:
- بزرگترين افتخار تو چيست؟
- (با لبي خندان و پر از اضطراب) اگر خدا بخواهد ،بزرگترين افتخار زندگي من تا چند ساعت ديگر به وقوع خواهد پيوست...
اين بار پاسخ اميدوارانه اي شنيدم.يك پاسخ عاشقانه...!
باز هم به مردم نگاه كردم.مرد ميانسال و مغروري را ديدم.اينطور به نظر مي رسيد كه اگر عينك و كفش ها و كيفش را مي فروخت ،مي توانست تمام دارايي آدم هايي را كه در شعاع 1 متري او قرار داشتند ،بخرد!
از او هم سوال كردم.اول نمي خواست جوابم را بدهد.خودش را به آن راه مي زد.اما با اصرار من مجبور شد جواب بدهد.
- من دكتراي ...را از دانشگاه ...گرفتم.الان مدير شركت ...هستم.حالا اگر قصد مزاحمت ديگري نداري ،من بروم.(به ساعتش نگاه كرد و رفت.)
من هم راه خود را ادامه دادم.اين بار جواني را ديدم كه به نظر مي رسيد به هيچ چيز فكر نمي كند.از او پرسيدم:
- بزرگترين افتخار تو چيست؟
- با من هستي؟(گفتم بله)من....من.....راستش را بخواهي نمي دانم.بايد كمي فكر كنم.(كمي فكر كرد......)من مدال طلاي مسابقات جهاني پينگ-پنگ را دارم.البته 3 مدال نقره هم از مسابقات آسيايي كسب كرده ام و 5 سال متوالي قهرمان كشوري بودم...........
همينطور تمام افتخارات ورزشي اش را ليست كرد.به قيافه اش نمي خورد كه اين همه مدال داشته باشد!!!
و بالاخره پيرمردي را ديدم كه روي صندلي توي پارك نشسته بود.نزديكترين صندلي به حوض آب.كتابي در دست داشت.اما به نظر مي رسيد كه كتاب را فقط نگاه مي كند و...... نمي خواند!رفتم تا از او هم بپرسم:
- سلام....بزرگترين افتخار شما چيست؟
بعد از چند ثانيه ...سرش را از كتاب بلند كرد و به من نگاه كرد.حالا نظرم عوض شد.او كتاب را مي خواند....فقط نگاه نمي كرد...
- بزرگترين افتخار من؟(فكر كرد.فكر كردنش حداقل 30 ثانيه طول كشيد.)....من افتخار مي كنم كه....هستم....وجود دارم....افتخار مي كنم كه الان روي اين صندلي نشسته ام و تو مي آيي و از من مي پرسي بزرگترين افتخار تو چيست....(در اين لحظه بدون آنكه خودم متوجه بشوم لبخندي زده بودم.پيرمرد ادامه داد:)بزرگترين افتخار من اين است كه در اين لحظه شاهد زيباترين سهمي دنيا ،بر روي لب هاي تو هستم...حالا بگو ببينم بزرگترين افتخار خودت چيست؟
و در اين هنگام تصوير ذهنم به سمت رنگي مجهول ميل كرد......

 

نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387ساعت 14:47 توسط saeed| |