به ايستگاه بعدي نزديك مي شويم.فقط چند كيلومتر ديگر باقي مانده...تا ايستگاه 1388 م!
اي كاش مي شد دقيقا فهميد كه تا كنون كره ي خاكي ما چند بار دور خورشيد خانم طواف كرده است!...عجب عشقي!
داستان شمع و پروانه دارد تكرار مي شود...البته اين بار در ابعاد نجومي!
زمين كه همان پروانه است...خورشيد هم شمع(!)
تنها تفاوتش اين است كه پروانه ي نجومي خيلي صبورتر از پروانه ي عاشق دل سوخته ي داستان هاست!
تا اينجا كه ما حساب كرده ايم 1388 بار دور خورشيد چرخيده و هنوز در حال برانداز معشوق است!...عجب صبري!
يك تفاوت ديگر هم وجود دارد!...اين بار اين پروانه نيست كه از بي صبري ،خود را به شعله مي رساند و در حسرت عشق مي سوزد!
اين بار معشوق است كه در كمال سنگ دلي و بي عاطفگي ،عاشق را در شعله ي عشق خود به آتش خواهد كشيد و شايد كره ي ما آخرين عاشق دل سوخته باشد و خورشيد هم آخرين معشوق بي وفا!
معلم نجوم برايمان توضيح دادند كه روزي خورشيد آنقدر بزرگ خواهد شد كه تا مدار مشتري را خواهد بلعيد!...و اين يعني اينكه زمين را هم مي بلعد!
من گفتم: پس يعني ما تونستيم آخرالزمان رو پيش بيني كنيم!؟
پاسخ آنقدر روشن و بي رحمانه و مظلومانه بود كه از پرسش خود شرمگين شدم!
جواب سوالم اين بود: شما اصلا به اون چند ميليارد سال ديگه فكر نكنيد!...بدون شك تا اون موقع خود آدما ترتيب زمينو مي دن!

كمي فكر كردم...راست مي گويد...آدم ها.............قرار بود اشرف مخلوقات باشند!...همه چيز براي او بود و هست!...از همين كره ي خاكي گرفته تا دايناسورهاي بخت برگشته اي كه امروز براي آنكه داخل باك ماشينش را پر كنند بايد كارت سوخت داشته باشد!...با همه ي اين ها ،چه قرار بود باشد و چه هست!؟
بي رحمانه نيست؟
آدم ها نمك مي خورند و نمكدان را مي شكنند!
زمين غير از اينكه آخرين عاشق دلسوخته خواهد بود ،دل سوخته ترينشان هم ..........شايد!
زخمش يكي دوتا نيست!...عذاب مي كشد...عذابي به طول قرن ها...اما با اين همه هنوز صبور است و هنوز اميدوار...

 

به هر حال...نوروز هشتاد و هشتتان مبارك!

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387ساعت 15:14 توسط saeed| |